26. mrt, 2018

Wij hebben een heerlijke vakantie gehad in Zeeland, en tijdens mijn vakantie heb ik de Bijbelboeken Jozua en Richteren doorgelezen.
En er viel mij meteen iets op in Richteren 2:10-13 wat denk ik ook heel goed is voor ons om voor ogen te houden.

Er staat: “en ook heel die generatie met zijn vaderen verenigd was, stond er na hen een andere generatie op, die de HEERE niet kende, en evenmin de daden die Hij voor Israël verricht had. Toen deden de Israëlieten wat slecht was in de ogen van de HEERE en zij diende de Baäls. Zij verlieten de HEERE, de God van hun vaderen, Die hen uit het land Egypte had geleid, en gingen achter andere goden aan, goden van de volken die rondom hen woonde. Zij bogen zich voor hen neer en verwerkte de HEERE tot toorn. Want zij verlieten de HEERE en dienden de Baäl en de Astartes.” Richteren 2:10-13 HSV

Het volk diende de HEERE al de dagen dat Jozua en de oudsten na Jozua geleefd hadden, en die al de grote daden van de HEERE hadden gezien (zie vers 7 van hoofdstuk 2)
Maar Jozua was gestorven en heel die generatie ook, en dan komen we bij vers 10.
De volgende generatie kwam en zij kende de HEERE en Zijn daden niet. En het ging goed mis met het volk Israël.

Een verloren generatie

In slechts één generatie ging het compleet mis en wisten ze niet meer wie de HEERE was.
Hoe kan dat?
Het antwoord is eigenlijk vrij simpel maar toch schokkend. De generatie voor hun had hun niet of niet goed onderwezen Wie de HEERE was en wat Hij gedaan had.
De oudere generatie was verslapt in hun onderwijs en nam de geboden van de Heer niet ter harte.
Hoewel God het hen zeer duidelijk geboden had in de wet van Mozes en door bijvoorbeeld de gedenkstenen die werden opgericht in Jozua 4. In Jozua 4:6 lezen we duidelijk Gods bedoeling met de gedenkstenen, het was voor de kinderen, voor de volgende generatie.
Lees zelf Jozua hoofdstuk 4 maar eens door.
Maar we vinden ook een vrij duidelijk gebod van God in Deuteronomium 6:6-7, waar we lezen:

“Deze woorden die Ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. U moet ze uw kinderen inprenten en erover spreken, als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat.” Deut. 6:6-7 HSV

de verzen ervoor staat dat we God moeten liefhebben met heel ons hart, ziel en kracht, en we moeten dat overbrengen op onze kinderen, de volgende generatie.
Er staat hier zelfs ‘inprenten’ en als we dat opzoeken in het woordenboek vinden we dit:
‘ervoor zorgen dat je het heel goed weet’, ‘Ertoe doordringen’, ‘Doordringen van’, ‘Diep in het gemoed drukken’, ‘Griffen’, ‘Instampen’, ‘Inknopen’ en ‘In het geheugen vastleggen’.
Dat inprenten gaat dus wel heel wat verder dan het gewoon vertellen zo af en toe, of het voorlezen van Bijbelverhalen. Er staat ook duidelijk bij wanneer dit inprenten gebeuren moet.  Thuis, buitenshuis, bij het naar bed gaan en bij het opstaan. Eigenlijk gewoon altijd!
Je moet er altijd over spreken en het ze altijd inprenten, wat je ook doet en waar je ook bent. 
Daarbij zijn er nog gedenkstenen en gedenkmomenten en feesten (denk aan het Pascha).

En deze oudere generatie was hierin verslapt en had dit blijkbaar niet goed gedaan. Hadden ze deze dingen ter harte genomen en dit hun kinderen ingeprent zoals hun opdracht was, kon het niet dat na hun een generatie kwam die de HEERE niet kende en de daden die Hij voor hun voorvaderen had verricht.
De vorige generatie had gefaald, en in slechts één generatie verlieten ze de HEERE en gingen ze naar de Baäl en de Astartes, de goden van de volken rondom hun waar God hen zó voor had gewaarschuwd. Maar die waarschuwing was niet overgedragen.

Een voorbeeld voor ons

Ik denk dat dit zeker een voorbeeld en waarschuwing is voor ons!
Wat doen wij om het de volgende generatie in te prenten? Doen wij Gods Woord inprenten in onze kinderen doorheen de dag? Hoe leren wij hun God kennen en Zijn daden voor ons?

Het is niet genoeg om ze naar een ‘Christelijke school’ te sturen of naar de kerk te gaan waar ze naar de zondagsschool gaan en daar Bijbelverhalen horen.
God maakt het ons zeer duidelijk dat het de taak en verantwoordelijkheid van de ouders is om hun kinderen te onderwijzen in Gods Woord en het hun in te prenten en door te geven.
Natuurlijk is het niet verkeerd om naar een School met de Bijbel te gaan, en een goede kerk en zondagsschool is absoluut heel erg belangrijk. Maar het onderwijzen en inprenten van de kinderen is de taak en verantwoordelijkheid van de ouders, een kerk kan daarin geweldig ondersteunen door een goede zondagsschool, maar dat alleen is niet voldoende.

 
Het doet me denken aan een quote van Paul Washer waarin hij zegt: “Je kinderen gaan naar school en worden daar ongeveer 15.000 uur getraind in goddeloos seculier gedachtegoed, en dan gaan ze naar de zondagsschool en kleuren daar een kleurplaat over de ark van Noach, en je denkt dat dit voldoende is en opstaat tegen de leugens die ze krijgen voorgeschoteld?” 

Misschien eens goed om over na te denken hoe wij de volgende generatie grootbrengen.
Voeden wij onze kinderen elke dag op in de onderwijzing en de terechtwijzing van de Heere, zoals Efeze 6:4 zegt. 
Ik weet dat het zeker niet altijd makkelijk is, en in ons drukke leven het voor veel uitdagingen kan zorgen, maar het is zo ontzettend belangrijk om elke dag met onze kinderen die Bijbeltijd te hebben en ze elke dag Gods Woord inprenten.
Dat zou in feite onze prioriteit moeten zijn elke dag, om samen met onze kinderen het Woord te bestuderen, erover te spreken en het ze in te prenten. En zoeken naar mogelijkheden doorheen de dag om erover te spreken, zoals Deuteronomium 6:7 zegt: “als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat.”
Je kan op internet heel veel mooie voorbeelden vinden van gezins-bijbeltijd en hoe je dat praktisch kan invullen en hoe je bijvoorbeeld teksten uit het hoofd kan leren op leuke manieren.
Je kinderen zijn nooit te jong om ze Gods Woord te leren, toen Paulus naar Timotheus schreef in 2 Timotheus 3:14 en 15 zei hij ook dat hij van jongs af de heilige Schriften kende, en dan komt de bekende tekst in 2 Tim. 3:16-17: “Heel de Schrift is door God ingegeven en is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid, opdat de mens die God toebehoort, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust.” Doen wij dat zo in ons gezin? 

Mijn doel met dit artikel is om jullie te bemoedigen en aan te sporen er ernst mee te maken. Israël is ons als voorbeeld gegeven en mogen we hiervan leren en het ons ter harte nemen.
Weet dat het niet nutteloos is en dat God je inzet zal zegenen. Maar we moeten het wel doen, trouw, elke dag weer. Onze kinderen de Theologie leren en weerbaar maken tegen de leugens van de wereld. En dat is niet altijd makkelijk en vaak hard werken!

Maar ik wil je bemoedigen en aansporen om het wel te doen. Zodat onze volgende generatie niet die generatie uit Richteren wordt die God niet kende en de afgoden diende.
Want in slechts één generatie was alles verloren…
Mogen wij hierin trouw blijven met de hulp van onze Heer, want Hij zegent gehoorzaamheid!

Ik wens je Gods zegen en wijsheid toe hierin.

19. mrt, 2018
12. okt, 2016

Het beste relatieadvies?


Heerlijk om te zien en erbij te mogen zijn als twee jonge mensen  gaan trouwen en zich aan elkaar verbinden ‘tot de dood ons scheidt’.

Maar helaas is trouwen in deze tijd niet meer vanzelfsprekend, en als men al gaat trouwen heeft men voor het huwelijk al met elkaar samengewoond en samengeleefd. Vaak heeft het koppel zelfs al kinderen. Van de kinderen geboren in 2015 had meer dan de helft geen getrouwde ouders en zijn dus geboren buiten het huwelijk.
Men trouwt steeds minder en later, mannen zijn gemiddeld 33,5 jaar en vrouwen 31 jaar als ze gaan trouwen.
In 2015 werden in Nederland 78 duizend huwelijken gesloten en helaas werden er ook 36 duizend huwelijken door echtscheiding ontbonden.
Het huwelijk is niet meer wat het was, het lijkt nu meer een extraatje te zijn dan de fundering van je relatie en gezin. Mensen zien het ook meer als een contract wat je kan verbreken als je dat nodig vind of wilt, en niet meer als een verbond voor de rest van het leven. ‘Tot de dood ons scheidt’ zegt helaas nog maar weinig in deze tijd. 
Oh ja, we zijn gek op bruiloften, maar niet op huwelijken. Elk meisje droomt wel van haar huwelijksdag, maar niet meer zozeer van een huwelijk.
En met al die huwelijken die stuk lopen, wat is dan het beste advies om een jong stel te geven die op het punt staan hun huwelijksbeloften uit te spreken?

Weet wat het huwelijk is

Het eerste advies wat ik zou geven is weet wat het huwelijk is.
Het huwelijk is niet gemaakt, bedacht of ingesteld door mensen maar door God Zelf en dat nog voor de zondeval. In Genesis 2:24 en 25 kunnen we dat lezen, en Jezus herhaalt Zelf deze woorden in Mattheus 19:5 en 6, en voegt eraan toe: “Dus, wat God samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden.”
De Bijbel geeft duidelijk aan wat het huwelijk is, wat het doel van het huwelijk is en dat het huwelijk niet zomaar een contract is, maar een verbond voor het leven!
Het huwelijk is een ook beeld van Christus en Zijn gemeente, waar Christus wordt gezien als de Bruidegom en Zijn gemeente als Zijn bruid.
Het huwelijk gaat veel dieper en verder dan ‘gewoon een relatie’ en het is essentieel om dat te weten en te kennen.
Dus mijn eerste advies is: Weet wat het huwelijk is en hou daaraan vast. 

Weet wat Bijbelse liefde is

Liefde. Er wordt veel over gesproken en gezongen en het wemelt van de romantische films en romans en liefdesliedjes. En de meeste jongeren groeien op met dit romantisch beeld vol vlinders en gevoelens. Je hoort zelfs mensen zeggen dat je niks kan doen aan je gevoelens en dat je die maar moet volgen. Het Engelse “falling in love” geeft ook aan alsof het iets is waar je invalt of wat je overkomt zonder dat je er iets aan kan doen.
Het lijkt wel alsof we gedreven worden door gevoelens, emotie en verlangens. “Volg je hart”, “Volg je gevoel” is iets wat we vaak om ons heen horen.
Maar wat is echte Bijbelse liefde? Natuurlijk, Bijbelse liefde gaat gepaard met gevoelens, emoties en verlangens maar wordt er niet door bestuurd of beheerst.
Bijbelse liefde is niet alleen een gevoel, het wordt ook niet bestuurd door gevoelens maar is een keuze en een wilsbesluit.
Om te weten wat echte Bijbelse liefde is moeten we kijken naar de Bijbel. We kunnen het overbekende 1 Korinthe 13 bestuderen, maar ook vooral naar Christus kijken. Zoals Hij ons liefheeft zo moeten wij elkaar liefhebben.
Bijbelse liefde is een keuze en een wilsbesluit gevolgd door gevoelens, maar niet geleid door gevoelens. Het is een zelfopofferende en gevende liefde.
Je hoort wel eens dat het ‘geven en nemen’ is, maar ik zou zeggen dat het ‘geven en geven’ is.
Dus mijn tweede advies is: Weet wat Bijbelse liefde is en laat je niet misleiden door de “liefde” die de wereld (en Hollywood) ons laat geloven. En kijk naar Christus en volg Zijn voorbeeld in hoe je elkaar moet liefhebben. 

Zelfverloochening

Ik denk dat het volgende advies wel net zo belangrijk is als de twee vorige.
En misschien is het ook wel goed om mijn vorige artikel “Neem je kruis op en volg Mij?” te lezen hierover.
Zelfverloochening, wat heeft dat met het huwelijk te maken? Nou, veel!
Ik denk dat het beste en meest praktische advies wat ik een jong koppel geven kan is om jezelf te verloochenen en te sterven aan jezelf en je partner te dienen en hem/haar voorop te stellen.
In het huwelijk draait het niet meer om “ik” maar om “wij” en “jij”. Het is niet om jezelf te dienen maar de ander.
Hierin is ook vooral weer het voorbeeld van Christus zo belangrijk!
Een goede tekst hiervoor is Filippenzen 2:3-8
Vers 3 zegt: “maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achten dan zichzelf.” En dat is goed praktisch advies ook voor een huwelijk. Groeien in nederigheid en zelfverloochening. En juist daar is het huwelijk heel erg geschikt voor.
En dan vers 5, zo belangrijk. “Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was.” Wat was die gezindheid? Hij verloochende Zichzelf compleet en heeft Zichzelf ontledigd en heeft de gestalte van een slaaf aangenomen. Wow!
Laat dat ons voorbeeld zijn in het huwelijk.
Dus mijn derde advies is: Verloochen jezelf en dien je partner met Bijbelse liefde. Wees nederig en acht je partner voortreffelijker dan jezelf en neem hier Christus als je voorbeeld.
Ik weet dat het niet populair is vandaag de dag, maar het is wel het beste en meest praktische advies wat ik geven kan.

Volg het Bijbelse rollenpatroon

Het laatste wat ik mee wil geven is ken en volg het Bijbelse rollenpatroon.
Over de rol van de vrouw heb ik al 5 artikelen geschreven, maar het is belangrijk voor een goed huwelijk om die te kennen en te volgen, ook al lijkt het ouderwets.
Efeze 5:22-33 is hiervoor wel een goede tekst. Bestudeer het en leeft ernaar!
Maar ook 1 Petrus 3:1-7 is een goede tekst.
Het wegvallen van het Bijbelse rollenpatroon voor man en vrouw heeft in onze samenleving voor heel veel chaos gezorgd. En het heeft ook voor veel onrust gezorgd.
Wil je rust in je huwelijk? Dan volg het Bijbelse rollenpatroon. God heeft de man en de vrouw geschapen, Hij heeft het huwelijk ingesteld en Hij weet ook hoe het moet functioneren en heeft ons als het ware de handleiding gegeven. Die handleiding volgen is het beste wat je doen kan.
Dus advies 4 is duidelijk hé: Het Bijbelse rollenpatroon voor man en vrouw.
Lees ook eens mijn artikelen over de rol van de vrouw hier.

Tot eer van God

Buiten dit zijn er nog wel meer adviezen, maar dan zou mijn artikel veel te lang worden.
Nog meer advies zou zijn:
– Lees elke dag samen in de Bijbel en bid elke dag samen, maar bid ook elke dag voor je partner.
– Laat je partner altijd de onbetwiste nummer 1 zijn in je leven.
– Streef ernaar om je huwelijk te laten zijn tot eer van God (1 Korinthe 10:31)

En ja, het is zeker niet altijd gemakkelijk. We hebben de Heilige Geest en Gods leiding elke dag nodig in ons huwelijk en we moeten elke dag sterven aan onszelf en meer en meer op Christus gaan lijken en Hem weerspiegelen in ons huwelijk en naar onze partner toe.
Meer gaan lijken op Christus, juist daar is het huwelijk het ideale middel voor! 

Het huwelijk is prachtig, het is iets geweldigs en het is een prachtig geschenk van God.


En weet: Ook al komt je huwelijksbootje in stormen terecht, met Jezus in de boot ben je veilig in de storm en zal je bootje niet kantelen. Zie op Hem!

23. aug, 2016

Lieve meid, ongehuwd zwanger zijn is geen zonde

Misschien lees je de titel van dit artikel wel, en denk je nu: “Huh? ja, maar…”
Toch vraag ik je om dit artikel verder te lezen en dan ga je me wel begrijpen, want de titel klopt.

Ik las op de site van de Evangelische Omroep een verdrietig verhaal van een gebroken jonge vrouw. Ze was opgegroeid in een christelijk gezin en ging elke zondag twee keer naar de kerk. Ze kreeg op een bepaald moment een vriend die haar op een gegeven moment kon overtuigen met hem naar bed te gaan. En ja, ze raakte zwanger.
En doordat ze in een christelijk gezin en een christelijke omgeving was opgegroeid was ze echt doodsbang voor de reactie van haar ouders en de reacties in de kerk.
Haar schaamte was zo enorm groot en het voelde alsof ze een schande had gebracht over zichzelf en haar familie. Uit pure wanhoop haar zonde te verbergen en de angst voor de gevolgen en de schande, heeft ze een abortus ondergaan. Ze wist wat Gods Woord zegt en dat het een zonde is om je ongeboren kind te doden, maar ze zag geen andere uitweg…

Mijn hart brak voor deze jonge vrouw die uiteindelijk wel Gods genade en vergeving heeft mogen ervaren. Maar het zette me ook aan het denken en ik denk dat dit artikel hoognodig is.
Vandaar mijn titel, vandaar dit artikel. Ik weet niet wie je bent als je dit leest, of je een jong meisje bent of een moeder van dochters of dit gewoon leest. Maar dit verhaal is triest en is helaas geen uitzondering.
Klopt het niet dat wij als kerk meestal jonge ongetrouwde meisje die zwanger zijn geraakt behandelen als een schande of alsof dit de onvergefelijke zonde is?
Klopt het niet dat wij als kerk hiermee eens in de spiegel moeten kijken? Hoe gaan wij hiermee om?

Ongehuwd zwanger zijn is geen zonde

De Bijbel is duidelijk. Seks voor het huwelijk is een zonde, dat ontken ik ook niet. God heeft het huwelijk zo geschapen dat het een levenslange verbintenis is tussen één man en één vrouw, en God heeft seksuele intimiteit geplaatst binnen het Bijbelse huwelijk.
Alle seksuele intimiteit buiten het huwelijk is zonde. Hebreeën 13:4 zegt: “Laat het huwelijk bij allen in ere zijn en het huwelijksbed onbevlekt, want ontuchtplegers en overspelers zal God oordelen.”
Ontucht is seks buiten het huwelijk en overspel is seks met iemand anders dan je huwelijkspartner.

Als een jong ongehuwd koppel met elkaar naar bed gaat is dat een zonde, die zonde moet ook benoemd worden en worden beleden. En als het jonge koppel berouw en inkeer toont dan is er vergeving. God is een genadig en goede God en Hij vergeeft veelvuldig!
1 Johannes 1:9 zegt: “Als wij onze zonde belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonde te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.”
Heb je dat goed gelezen? Hij is getrouw en rechtvaardig om onze zonde te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.

Maar wat dan als het meisje zwanger is geraakt?
Gods Woord zegt dat kinderen een zegen van de Heer zijn, dat de vrucht van onze schoot een beloning is (Psalm 127).
Laat me dit duidelijk zeggen: Een baby is geen straf van God, het is een zegen! 
God is zo goed en genadig dat Hij zelfs uit zonde een zegen kan laten voortvloeien.
Dit betekend niet dat de zonde wordt goedgekeurd, maar God in Zijn genade geeft nieuw leven.
Barack Obama zei eens: “Als mijn kinderen die fout maken wil ik niet dat ze gestraft worden met een baby.”
Hij doelde daarmee dat abortus in zijn ogen gerechtvaardigd zou zijn, maar een baby is helemaal geen straf! God straft niemand door het geven van nieuw leven.
De zwangerschap op zich is geen zonde, de ontucht die leidde tot de zwangerschap wel.
Daarom moet de ontucht beleden worden, maar is het kindje geen schande. 
En wij moeten hier als kerk heel voorzichtig mee omgaan en deze jonge meisjes dan ook niet tot schande maken. Of erger: Zonder pardon de kerk uit zetten.
Als dit jonge koppeltje vergeving heeft gevraagd en ontvangen, is alles betaald aan het kruis van Golgotha en heeft onze genadige God hen gereinigd van alle ongerechtigheid.
Dat betekend dus ook dat zij geen schande en schaamte meer te dragen hebben en dat er Een Iemand voor hun zonde gestorven is, en dat is Christus en dat er dus niemand anders voor hun hoeft te sterven en zeker niet het kindje!
Laten wij het Evangelie goed begrijpen.
Als ongehuwd zwanger zijn een zonde op zich was, wat zou dat betekend hebben voor Maria en Jezus? (even een nadenker)

Wat dan te doen?

Het ligt er natuurlijk aan of je zelf ongehuwd zwanger bent geworden of dat je dochter ongehuwd zwanger is, of je zoon ongehuwd vader wordt.
Het Evangelie moet hierin centraal staan, de zonde van ontucht moet besproken worden en er moet gewezen worden op het kruis van Christus, daar is genade en vergeving voor alle zonde. Maar weet goed dat dit ongeboren kindje geen straf, vloek of schande is.
Als het jonge koppel hun zonde belijd is er vergeving. God vergeeft en ook wij moeten vergeven. Er is dan geen schande over wie dan ook want Christus heeft dit al volledig gedragen en betaald. Maar er zijn natuurlijk wel heel wat dingen die besproken moeten worden, praktische dingen, maar ook begeleiding voor het jonge koppel hoe ze hiermee moeten omgaan en hoe ze kunnen voorkomen om nog eens in deze zonde (ontucht) te vallen. Praat met de oudsten van je kerk en zoek (gezamenlijk) pastorale hulp.

Misschien wat punten op een rij:

  • Komt je kind met dit nieuws aan, dan zal je vast schrikken, maar denk aan alles wat hierboven is geschreven. Zet je kind nooit het huis uit!
    Vaak zijn we zelf bang voor de gevolgen en voor wat de omgeving van ons zal zeggen of denken, maar laat je daardoor niet leiden, maar door wat God zegt.
  • Praat als beide ouders van beide partijen met elkaar, benoem de zonde en wijs op het offer van Christus. Vergeef.
  • Weet dat dit kindje een zegen is en behandel het ook zo. Ja er zal heel veel geregeld moeten worden, maar praktische zaken zijn altijd op te lossen. Hoe dit geregeld wordt hangt af van situatie tot situatie.
  • Praat met de oudsten van de kerk en zoek eventuele pastorale begeleiding voor het jonge koppel. Vraag ook aan de oudsten hoe de situatie verder Bijbels aan te pakken.
  • Het huwelijk is niet altijd de juiste oplossing. Vaak denken we dat het jonge koppel dan maar moet trouwen en dat daarmee alles is opgelost, maar dat is niet zo.
    Is één van de twee ongelovig dan is het huwelijk zeker geen oplossing (2 Korinthe 6:14) en het koppel moet er ook klaar voor zijn en het ook willen. Een huwelijk mag nooit gedwongen zijn en moet niet te licht over gedacht worden of zomaar aangegaan worden. Praat hierover met de oudsten.
  • Ben open en eerlijk met je kinderen en laat je kinderen weten dat ze met alles bij je terecht kunnen, en praat met je kinderen over seksualiteit op een Bijbelse manier.
  • Ken het Evangelie en leef het uit, Er is geen zonde té groot voor Gods oneindige genade en geef die genade ook aan je kind.

En is er misschien een jong ongehuwd koppeltje of meisje in je kerk die zwanger is, dan weet dat er voor hen die in Christus zijn geen veroordeling meer is (Romeinen 8:1), en dat als zij in berouw tot God zijn gegaan dat God hen vergeven heeft. (1 Johannes 1:9)
Weet dan dat er voor hen ook geen schande en schuld meer is, en behandel hen dan ook niet zo. God is genadig en vergeeft veelvuldig, dat moeten wij ook doen.
Bied gewoon je hulp aan en bid voor hen, het zal moeilijk en uitdagend genoeg zijn voor ze.
Maar laten we als gemeente van Jezus Christus weten wat het Evangelie is en niemand straffen voor zonde waarvoor Christus al de straf gedragen heeft.

Het is diep triest dat er jonge meisjes zijn die hiervoor tegen hun eigen geweten in hun ongeboren kindje doden en hun zonde willen bedekken met nog een andere zonde, omdat ze zo bang zijn voor de reacties in de kerk. Zegt ons dat niet iets?
Hebben wij dan die genade die wij gekregen hebben niet goed begrepen? Zou er binnen de gemeente van Jezus Christus niet juist zoveel genade moeten zijn dat we er met al onze zonde kunnen komen en weten dat er vergeving is?
Spreuken 28:13 zegt: “Wie zijn overtredingen bedekt, zal niet voorspoedig zijn, maar wie ze belijdt en nalaat, zal barmhartigheid verkrijgen.” Leven wij dit uit? Zijn wij dan barmhartig? 
Hoe zouden wij hiermee omgaan?

Een van de reacties op het artikel van de Evangelische Omroep was: “Triest eigenlijk dat je zo bang moet zijn voor de oordelen die je denkt dat je medechristenen geven, wat je je ouders misschien wel aandoet, dat abortus een logische keuze wordt in je hoofd. Daar mogen we als christenen wel eens aan werken.” 
En ik denk dat dat inderdaad zo is, ik ken verder de persoon niet die deze reactie gegeven heeft, maar hebben we toch nog werk aan de winkel dan? En wie denkt te staan moet oppassen dat hij niet valt (1 Korinthe 10:12) Laten we het Evangelie kennen en ernaar handelen.

En weet dat als je ongehuwd zwanger bent dat het geen vloek of straf is. Dat er hoop, genade, vergeving en herstel is bij het kruis van Golgotha.
Er is genade zo oneindig groot, overvloedig, ook voor jou!

Gods zegen en wijsheid gewenst.

26. jul, 2016

Neem je kruis op en volg Mij?

Wat bedoelde Jezus eigenlijk toen Hij zei: ‘neem je kruis op en volg Mij’?
(Matteus 6:24, Marcus 8:34, Lukas 9:23) 

“Hij zei tegen allen: Als iemand achter Mij wilt komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis dagelijks opnemen en Mij volgen.” Lukas 9:23 HSV

Laten we beginnen met wat Jezus niet bedoelde.
Veel mensen interpreteren “het kruis” met een last die ze moeten dragen in hun leven:
Een moeizame relatie, een ondankbare baan, een ziekte, enzovoorts. Met zelfmedelijdende trots zeggen ze “Dit is mijn kruis wat ik moet dragen.” Maar dat is niet de juiste interpretatie wat Jezus bedoelde met “neem je kruis op en volg Mij.” Toen Jezus Zijn kruis droeg op weg naar Golgotha om te worden gekruisigd, dacht niemand eraan dat het kruis een symbolische betekenis had van een last die ze moeten dragen.  Voor een persoon die leefde in de eerste eeuw betekende het kruis maar één ding: De dood, op de meest pijnvolle en vernederende manier die iemand ooit had kunnen denken!

2000 jaar later zien Christenen het kruis als een gekoesterd symbool voor verzoening, vergeving, genade en liefde. Maar in Jezus tijd betekende het kruis niets meer dan een marteldood.  En omdat de Romeinse soldaten veroordeelde criminelen dwongen om hun eigen kruis te dragen naar de plaats van executie/kruisiging, betekende het voor de mensen toen het dragen van hun eigen executie en het vooruitzien naar hun eigen dood.

En daarom betekent: “neem je kruis op en volg Mij” een bereidwilligheid om te sterven (aan jezelf) om Jezus te kunnen volgen.
Dit wordt bedoeld met: “sterven aan jezelf”, het is een oproep om je volledig en totaal over te geven aan Hem! Het gaat om totale zelfverloochening!
Elke keer als Jezus sprak over “je kruis dragen” zei Hij: “Want wie zijn leven wil behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven verliezen zal omwille van Mij, die zal het behouden. Want wat baat het een mens heel de wereld te winnen en zichzelf te verliezen of zelf schade te lijden?” (Lukas 9:24-25 HSV)  De roeping is groot, maar de beloning ook!

Waar Jezus ook maar kwam, vele mensen volgde Hem, en hoewel vele mensen hem volgde als de Messias, hadden ze een heel fout beeld van Wie de Messias was en wat Hij kwam doen.  Ze dachten dat Hij nu al het eeuwige koningschap kwam opzetten en de Romeinen verjagen.  Zelfs Zijn eigen discipelen dachten dat het Koninkrijk van God snel zou komen (Lukas 19:11). Maar toen Jezus begon te vertellen over Zijn lijden en sterven, dat Hij zou worden veroordeeld door de Joodse raad en overgeleverd zou worden aan de heidenen (Lukas 9:22), slonk zijn populariteit enorm!  Vele geschokte volgelingen wezen hem af, ze waren niet in staat om hun eigen ideeën, plannen en verlangens te doden en Zijn plan te volgen.

Jezus volgen lijkt gemakkelijk als het leven je toelacht, onze toewijding aan Hem wordt pas duidelijk als we op de proef worden gesteld of als er dingen gebeuren.  En Jezus verzekerde ons dat dat zeker zal gebeuren (Lukas 16:33).  Discipelschap vraagt totale toewijding aan Hem, en Jezus heeft nooit het kostenplaatje voor het volgen van Hem verborgen gehouden.  In Lukas 9:57-63 wilde 3 mensen Jezus volgen, maar wanneer Jezus hen ondervroeg bleek hun toewijding niet geheel te zijn, maar half. Ze hadden de kosten van het volgen van Jezus niet berekend. Ze waren niet bereid hun kruis op te nemen en daarop hun eigen ik te kruisigen.  Daarom weerhield Jezus ze ervan om Hem te volgen, ze konden geen discipel zijn.

We zien ook een volgorde, neem bijvoorbeeld Lukas 9:23, als iemand Jezus wilt volgen, moet (ja MOET) hij éérst zichzelf verloochenen, zijn kruis dagelijks opnemen en dan pas kan je Jezus volgen, een andere volgorde is er niet. Zelfverloochening is essentieel!

Hoe anders dan onze Evangelisatie methodes en presentatie van vandaag!  Hoeveel mensen reageren op een oproep om Jezus aan te nemen en naar voren te komen als we hen vertellen: “Kom en volg Jezus, en je zal je kruis moeten opnemen en Hem volgen, sterven aan jezelf en je zult misschien je vrienden kwijtraken of je familie, je reputatie, je carrière en misschien zelfs wel je leven.”  Het aantal van onechte bekeringen zal flink dalen! En toch is dit precies wat Jezus bedoelde toen Hij zei: “neem je kruis op en volg Mij”.

Ben jij bereid je kruis op te nemen en Hem te volgen? Wat is je antwoord op de volgende vragen:

  • Ben je bereid Jezus te volgen als je daardoor dierbare vrienden zal verliezen?
  • Ben je bereid Jezus te volgen als je daardoor zal vervreemden van je familie en hen misschien zal verliezen?
  • Ben je bereid Jezus te volgen als je daardoor je reputatie verliest?
  • Ben je bereid Jezus te volgen als je daardoor je baan verliest?
  • Ben je bereid Jezus te volgen als je daardoor je leven verliest?

In sommige landen op deze wereld is dit een realiteit!!
Maar ik zei “ben je bereid” het volgen van Jezus betekent niet dat je dit ook perse echt overkomt (het kan wel natuurlijk!) maar ben je bereid je kruis op te nemen en Hem te volgen?
Als er een punt in je leven komt waarin je moet kiezen tussen Jezus en een comfortabel leven, wat kies je dan?

Toewijding aan Jezus betekent dagelijks je kruis op nemen en Hem volgen!  Het kruisigen van je eigen verlangens, dromen, eigendommen, en je eigen ik, en misschien zelfs het verliezen van je eigen leven! Alleen als je echt bereid bent om dagelijks je kruis op te nemen mag je jezelf Zijn discipel noemen (Lukas 14:27) Maar het is het absoluut waard!
Jezus’ oproep om te sterven aan jezelf en je kruis op te nemen betekent ook dat je het echte leven zal vinden en je eeuwig met Hem kan leven: Want wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven zal verliezen om Mij, die zal het vinden.
Want wat baat het een mens, als hij heel de wereld wint en aan zijn ziel schade lijdt? Of wat zal een mens geven als losprijs voor zijn ziel? (Matteus 16:25-26 HSV)
Wat kies jij? Draag jij je kruis? Is jouw eigen ik al gekruisigd? Anders kan je niet Zijn volgeling zijn….

Gods zegen!